تنظیمات
اندازه فونت :
چاپ خبر
گروه : بسیج مدرس
حوزه : اسلایدر, اطلاعیه, اطلاعیه ها و مواضع, خبر, شورای سیاسی
شماره : 640
تاریخ : 6 ژوئن, 2016 :: 17:56
بیانیه شورای راهبردی بسیج دانشجویی خطاب به مدیریت دانشگاه در قبال بزرگداشت ارتحال امام خمینی(ره) و قیام پانزده خرداد

پانزده خرداد یادآور خون های به ناحق ریخته شده ی بسیاری از مردم سرزمین ایران است. غم این روز هرگز از خطوط چهره ی ایران شسته نخواهد شد و به همین خاطر امام راحل(ره) فرمودند: من این روز را برای همیشه عزای عمومی اعلام می کنم. 26 سال بعد، در چهاردهم خرداد 68 خط دیگری از غم؛ بر پیشانی این سرزمین افتاد و این بار این مردم بودند که با خود عهد کردند تا هیچگاه این مصیبت عظما را به فراموشی نسپارند. اما چرا در تاریخ ایران باید روزی به مانند پانزدهم خرداد سال 42 رقم بخورد، ملت ایران به دنبال چه هدفی و در فکر کدام آرمانی جلوی تیر سربازان ایستادند و با خون خود خیابان ها را شستند؟ آیا برای استقلال کشور نبود؟ آیا انگیزه ی مردم چیزی جز غیرت اسلامی ایرانی بود؟ اکنون وظیفه ی فرهیختگان جامعه چیست؟ جز تبیین خاستگاه مردمی نبود که این انقلاب با خون هایشان آبیاری شده است؟ جز این است که لااقل در سالگرد این روز دانشگاه ها مامن تبلیغ این اراده و این تفکر باشند؟ افسوس؛ اما افسوس از اینکه تنها تقویم است که هر ساله این روز را به یاد دارد و مردم و مسئولین همواره غافل از سپری شدن این روزها هستند. گاهی آنقدر غافل هستند که نه تنها خاطره این روز را برای دیگران تداعی نمی کنند، بلکه مسبب فراموشی آرمان های این روز هم می شوند. و اما مدیریت دانشگاه تربیت مدرس در اقدامی عجیب که یا از سر غفلت بوده و یا از سر غرض ورزی در ایام سالگرد رحلت جانسوز امام عزیز و قیام خونین پانزده خرداد که ابداً؛یک روز دیگر مانند آن وجود ندارد نه تنها به تبیین بنیان حرکت های مردمی آن زمان نپرداختند، بلکه مجوز اکران فیلمی را دادند که به گفته ی منتقدان بسیاری یک سیاه نمایی جامع از وضع کنونی جامعه ای است که مردم در قیام پانزده خرداد بنایش را نهادند. در باورهای ما ناموس نماد خاک یک سرزمین می باشد. آیا فروش شخصیت زن در این فیلم به یک غیرایرانی چیزی جز فروش وطن را در ذهن بیننده تداعی می کند؟ در این فیلم، زمانی مرد خانواده تصمیم به فروش ناموس خود می گیرد که خانواده در مضیقه اقتصادی می باشد و تنها علاج خانواده را در این فروش می بیند. اما آنچه به وضوح در جای جای فیلم می توان دید، نظام از هم گسیخته ی خانواده است که کارگردان بسیار سعی کرده تا این خانواده را نمادی از جامعه امروز ایرانی معرفی کند. به گفته برخی از منتقدان این فیلم پایان خوبی دارد، زیرا شخصیت زن فیلم برمی گردد و چراغ خانه را روشن می کند. اما این نظر به هیچ وجه صحیح نیست؛ زیرا در دیالوگ هایی از این فیلم صفت های نامناسبی نسبت به شخصیت ایرانی و زن ایرانی به کار برده شده است. در پایان، بازگشت شخصیت زن فیلم به این معنی است که دوران محکومیت ابد و یک روز شخصیت زن فیلم در این خانه آغاز شده است و به گفته خود فیلم، دیگر هیچ عفوی نخواهد خورد و آنقدر در همین خانه که فیلم بدان اشاره دارد خواهد ماند تا بپوسد. آیا این فیلم چیزی غیر از فروش و به یغما دادن این کشور به بیگانگان برای برون رفت از مشکلات اقتصادی را تداعی می کند؟ سرزمینی که پانزده خرداد برای استقلال آن از دست بیگانگان شکل گرفت. براستی که تصمیم گیرندگان بر این امر باید دوره ای تحت عنوان جریان شناسی سیاسی معاصر برای بازخوانی تفکرات بنیادین قیام پانزده خرداد را بگذرانند، زیرا سوای اینکه اکران این فیلم خدشه ای به وزانت این دانشگاه می تواند باشد، مفاهیم این فیلم هیچ تناسبی با ایام اللهی که در آن هستیم ندارد. در پایان از مسئولان دانشگاه های کشور بالاخص دانشگاه تربیت مدرس، به عنوان مولود انقلاب اسلامی انتظار داریم در پاسداشت ایام اللهی چون ارتحال بنیانگذار جمهوری اسلامی، قیام پانزده خرداد، دهه فجر، نه دی و دیگر مراسم های مهم این کشور اهتمام بیشتری به خرج دهد. «والسلام علی من تبع الهدی»

© 2019 تمام حقوق این سایت برای بسیج دانشجویی دانشگاه تربیت مدرس تهران محفوظ می باشد.